လူငယ္နဲ႔ ျမန္မာစာအေရးအသား အမွားျပႆနာ ၃

.

 

လူငယ္ဆိုတာ စိတ္ကူးထဲရွိတာကုိ အလြယ္တကူ စာနဲ႔ခ်ေရးတတ္တဲ့အရြယ္ပါပဲ။ အခုလို ကိုယ္ပိုင္ အင္တာနက္ကြက္ရက္စာမ်က္ႏွာေတြ ေပၚေပါက္လာတဲ့အခါ စိတ္ကူးကို  စာအျဖစ္ခ်ေရးဖို႔ ပိုၿပီးေတာ့လြယ္ကူလာၾကရပါတယ္။ ဒီေတာ့ကာ လူငယ္ေတြ စာပိုၿပီးေရးလာၾကတာ အမွန္ပါပဲ။  ဒါဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့ အေျခအေနသစ္တစ္ရပ္ပါပဲ။

ဒီလို အလြယ္တကူ စာခ်ေရးဖို႔ အေျခအေနေပးလာတ့ဲအခါ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေလးေတြကိုလည္း မဆိုင္းမတြ ခ်ေရးလာၾကပါတယ္။ ဒါထက္ တဆင့္တက္ေတာ့ ရသဟန္ပါတဲ့ ခံစားခ်က္ပါတဲ့ စာတိုေပစေတြ ေရးလာၾကပါတယ္။ လူငယ္တိုင္း ရင္ထဲရွိတာ ခ်ေရးဖို႔အတြက္ လြယ္ကူလာရပါတယ္။ ေရးလည္း ေရးၾကပါတယ္။

ဒီိလိုေရးတဲ့အခါ ေရးပံုေရးနည္း အေလ့အက်င့္ရလို႔၊ ေရးနည္းအေထြေထြကို လုိက္ဖတ္ၿပီး သိလို႔၊ အတုယူၿပီးေရးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ဖါသာဆံုးျဖတ္ေရြးခ်ယ္ေရးသားရတဲ့ လြတ္လပ္မႈအေျခအေနျဖစ္တာမို႔ ကိုယ္ေရးတဲ့စာေတြဟာ ေရးထံုးေရးနည္း မွန္၏မမွန္၏၊ စကားလံုးေပါင္းသတ္ပံုေတြ မွန္၏မမွန္၏ စစ္ေဆးဖို႔ရာ အခြင့္အေရးနည္းပါးၾကရပါတယ္။ ဒီေတာ့ကာ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တဲ့စာေရးနည္းကိုပဲ အမွန္ပဲလို႔ ထင္တတ္ၾကတာမ်ိဳး၊ ဒီၾကားထဲ ကိုယ့္ေလာက္ မေရး၊ ကို္ယ့္ေလာက္မသိတဲ့ အေပါင္းအသင္းတခ်ိဳ႕ကလည္း ၀ိုင္းၿပီး ခ်ီးက်ဴးၾက၊ အသိအမွတ္ျပဳၾကတဲ့အခါ ကိုယ္ေရးတာ မွန္တယ္ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ အကဲျဖတ္မႈကို ကိုယ္ကပဲ ဆံုးျဖတ္သတ္မွတ္ရသလိုျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီအခါ မွားလို႔မွားမွန္းမသိ၊ အမွားၾကာ အမွန္လို႔ထင္ၿပီး မွားေနၿပိီလို႔ သိတဲ့အခ်ိန္ၾကေတာ့ ျပန္ျပင္ဖို႔ အေလးအနက္ထားစဥ္းစားဖို႔ ခက္ခဲကုန္ၾကရပါတယ္။

ဥပမာ အသက္ ၁၈ ႏွစ္အရြယ္မိန္းကေလးက စာေပ၀ါသနာပါတယ္ဆိုပါစို႔။ သူက သူ႔ခံစားခ်က္ကို သူဖတ္ဖူးတဲ့ စာေတြထဲကလို ဖြဲ႔ကာႏြဲ႔ကာ စီကာပတ္ကံုး ေရးခ်င္တယ္ဆိုပါစို႔။ သူ႔မွာကလည္း ေဖ့စ္ဘုတ္စာမ်က္ႏွာလို႔ေခၚတဲ့ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာကလည္း ရွိေနၿပီဆိုပါစို႔….။ သူ မလြဲမေသြ ေရးေတာ့တာပါပဲ။ အဲသလိုေရးတဲ့အခါ အနိမ့္ဆံုးအားျဖင့္ စကားလံုးေပါင္းသတ္ပံုေတြကစၿပီး မွားပါေတာ့တယ္။

အခုလူငယ္ေတြဟာ စာေရးနည္းအေျခခံႏွစ္မ်ိဳးရွိတဲ့အနက္ စကားေျပာေရးဟန္ကို ေရြးၿပီးေရးတတ္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ အမ်ားအျမင္မွာ စကားေျပာေရးဟန္က စကားေျပေရဟန္ထက္ ပိုလြယ္တယ္လို႔ ယူဆထားၾကလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ခင္မင္ရတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ဦးေရးထားတဲ့ စာပုိဒ္ကေလးတစ္ပုိဒ္ကို ေလ့လာၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။

“ မနက္(တုံုး)က က်မ အိမ္ကထြက္လာ(ပီး) ဘတ္စ္ကားေပၚ(တတ္)တဲ့အခါ သူ႔ကို စၿပီး သတိ(ယ)ပါတယ္။ သူနဲ႔က်မ စကားမေျပာျဖစ္တာ ၾကာၿပီ(ေလး)။ (ခတ္)တာက ဘယ္သူကမွ စကားစၿပီး မေျပာၾကေတာ့ က်မတို႔ စကားမေျပာ(ပဲ)ေနခဲ့တာ ဆယ္ရက္ရွိၿပီ(ေလး)။ ဒီကေန႔ေတာ့ သူ႔ကို က်မကစၿပီး စကားေျပာေတာ့မယ္။ လူေတြ စကားမေျပာတဲ့အခါ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အသိအျမင္ေတြ ပိုၿပီး ေ၀း(တက္)ၾကတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ စကားမေျပာတဲ့သူေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ပိုၿပီး နားလည္မႈလြဲၾက ပိုၿပီး အထင္အျမင္လြဲတတ္ၾကတယ္လို႔လည္း ၾကား(ဘူး)ပါတယ္။ ခ်စ္သူေတြဆိုရင္ေတာ့ ပိုၿပီး(စိုး)ၿပီေပါ့။ ပိုၿပီး ခံစားၾကရၿပီေပါ့။  ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီကေန႔ေတာ့ က်မတို႔ စကားမေျပာ(ပဲ)ေနခဲ့ၾကတာကို နိဂံုးခ်ဳပ္ပစ္လိုက္ေတာ့မယ္။ သူနဲ႔က်မၾကား သည့္ထက္ပိုၿပီး မေ၀းခ်င္ေတာ့(ဖူး)၊ မေအး(စတ္)ခ်င္ေတာ့(ဖူး)။ ဒီလိုဆိုရင္ျဖင့္ က်မနဲ႔သူနဲ႔ ေပါင္းစပ္ဖို႔ ထာ၀ရလက္တြဲဖို႔ ပိုၿပီး(နည္း)လာေစမလားဘဲ။ တစ္ခါတေလေတာ့လည္း သူက အခုလို  စကားမေျပာ(ပဲ)ေနတဲ့အခါ က်မ နာ(ၾကင္)ရပါတယ္။ တစ္ခါတေလ သူက က်မကို သူမ်ားနဲ႔(ပုပ္)(ခပ္)(တက္)ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မမ(တံု)(လႈတ္)ခဲ့ပါ(ဖူး)။”

ဒီစာပိုဒ္ေလးဟာ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းရွင္းနဲ႔ သဒၵါအထားအသို မွန္ကန္တဲ့စာပုိဒ္ပါပဲ။ ဒီလို ေျပေျပျပစ္ျပစ္ သဒၵါမွန္ေအာင္ေရးတတ္ဖို႔ဆိုတာလည္း လူငယ္တစ္ဦးအဖို႔ မလြယ္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့မွန္ေအာင္ေရးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြင္းစကြင္းပိတ္ျပထားတဲ့စကားလံုးေပါင္းေတြက မွားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ေတာ္ေတာ့္ကို သရုပ္ပ်က္သြားရျပန္ပါတယ္။ စာဖတ္ရတာ ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္းက ေဒါသျဖစ္ရေလာက္ေအာင္ မုဒိတာပြားရပါတယ္။ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ။ စာပိုဒ္ကေလးက ေကာင္းခ်င္ရဲ႕သားနဲ႔ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုေတြက မွားခ်င္တိုင္းမွားေနေတာ့ ခဲလံုးပါတဲ့ ဒန္ေပါက္ထမင္းစားရသလိုပါပဲလို႔ ညီးတြားရမလိုျဖစ္ရပါတယ္။

ဒါပါပဲ။

ေအာက္မွာ အဲဒီစာပိုဒ္ထဲက စကားလံုးေပါင္း အမွားနဲ႔အမွန္ ယွဥ္တြဲေပးလိုက္ပါတယ္။

အမွား-----အမွန္

တုံး- တုန္း

ပီး- ၿပီး

တတ္- တက္

ယ- ရ

ေလး- ေလ

ခတ္- က္

ပဲ- ဘဲ

တက္- တတ္

ဘူး- ဖူး

စိုး- ဆိုး

ဖူး- ဘူး

စတ္- စက္

ပဲ- ဘဲ

နည္း- နီး

ပဲ- ဘဲ

ၾကင္- က်င္

ပုပ္- ပုတ္

ခပ္- ခတ္

တက္- တတ္

တံု- တုန္

လႈတ္- လႈပ္

ဖူး- ဘူး

ဒီေနရာမွာ အသံထြက္ တူၿပီး အနက္အဓိပၸါယ္ဆန္႔က်င္ဘက္သေဘာေဆာင္တဲ့ “တသပ္နဲ႔ပသတ္” စကားလံုးတခ်ိဳ႕၊ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းၿပီး မွတ္သားဖို႔ေကာင္းတဲ့ အသတ္အတြဲေလးတစ္တြဲ နိဂံုးခ်ဳပ္လက္ေဆာင္ပါးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

မွတ္သားရမယ့္နည္းက “ခ်င္းလံုး(ခတ္)သည္” ဆိုတဲ့စာေၾကာင္းနဲ႔ “ေရ(ခပ္)သည္”ဆိုတဲ့စာေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းမွာ ကြင္းစကြင္းပိတ္ျပထားတဲ့ စကားလံုးေတြဟာ အသံထြက္တူတာေတြ႕ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အဓိပၸါယ္က ဆန္႔က်င္ဘက္သေဘာေဆာင္ပါတယ္။ (တသတ္ ခတ္)သည္ အျပင္ကိုထုတ္တဲ့သေဘာျဖစ္ၿပီး (ပသတ္ခပ္)သည္ အထဲကိုသြင္းတဲ့သေဘာျဖစ္ေနတာေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်က္ကေလးကို သတိမူၿပီး (တသတ္နဲ႔ ပသတ္) စကားလံုးေပါင္းကို စိတ္ထဲမွတ္သားၿပီးေရးရင္လည္း အမွားနည္းေစႏိုင္ပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ ျမန္မာစာဟာ က်ေနာ္တို႔ ငယ္စဥ္ကတည္းက ထိေတြ႕ၾကားနာေရးသားလာၾကရတဲ့စာေပပါပဲ။ ဆရာႀကီး ေမာင္ခင္မင္(ဓနုျဖဴ)ေျပာသလိုေျပာရရင္ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖၚပါပဲ။

ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖၚဆိုေတာ့ အေလးအနက္ထားဖုိ႔ ေမ့တတ္ၾကပါတယ္။ စာေမးပြဲမွာ ဘယ္လိုေျဖေျဖ အမွတ္ ၄၀ ေတာ့ ရပါတယ္ဆိုတဲ့အသိနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၾကတယ္။ သတိထားမိၾကတဲ့သူေတြကေတာ့ လက္ရွိအေျခအေနဟာ ျမန္မာစာေရးထံုးေတြ အမွားအယြင္းအမ်ားဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္တယ္လို႔ေတာင္မွ ေျပာသံၾကားလာရပါတယ္။ ၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔ၾကရင္ စကားလံုးေပါင္းသတ္ပံုမ်ား မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရးႏိုင္ဖို႔ ဘယ္လိုမွတ္သားသင့္တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ဆက္ၿပီးေဆြးေႏြးပါ့မယ္။ ဒီကေန႔အထိေတာ့ စကားလံုးေပါင္းသတ္ပံုေတြ အလြယ္တကူမွားတတ္ၾကတာကို လြယ္ကူတဲ့ဥပမာေတြနဲ႔ပဲ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။

လူငယ္မ်ား ျမန္မာစာအေရးအသား အေလးအနက္ထား ေရးသားၾကေစရန္ အႀကံျပဳလိုက္ပါတယ္။

အပုိင္း(၁) အား ဖတ္ရန္-http://www.mizzimaburmese.com/article/36309

အပုိင္း( ၂ ) အား ဖတ္ရန္-http://www.mizzimaburmese.com/article/36435