ဘူးပင္စုိက္ပ်ဳိးျခင္း

.

ဘူးပင္ရဲ႕ မူရင္းေဒသကေတာ့ အိႏၵိယနဲ႔ အာဖရိကတုိက္ကပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင္႔ ဘူးသပိတ္၊ ဘူးလည္လွ၊ ဘူးရွည္စက၊ ဘူးရွည္၊ ဘူးေရမႈတ္ နဲ႔ ဘူးက်ားဆုိၿပီး ၆ မ်ဳိးရွိပါတယ္။

ဘူးပင္ကေတာ့ ပူေႏြးစုိစြတ္တဲ့ ရာသီဥတုကုိ ႀကိဴက္ႏွစ္သက္ၿပီး အေအးဒဏ္ကုိလဲ ခံႏုိင္ပါတယ္။ ဘူးကုိ ေျမအမ်ဳိးအစားမေရြး စုိက္ပ်ဳိးႏုိင္ေပမယ့္ ေျမၾသဇာထက္သန္တဲ့   ႏုန္းေျမေတြမွာဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းစြာ ျဖစ္ထြန္းပါတယ္။

ဘူးကုိ ထယ္ထုိးထြန္ေမႊၿပီး လယ္ယာသီးႏွံလုိ စုိက္ပ်ဳိးႏုိင္ေပမယ့္ စင္တင္ဥယ်ာဥ္ၿခံစုိက္ပ်ဳိးေရးစနစ္က အသီးႏႈန္းကုိပုိမုိေကာင္းေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘူးပင္ကုိေတာ့ တုိက္ရုိက္အေစ့ ခ်စုိက္ပ်ဳိးႏုိင္သလုိ အပင္ေပါက္ကုိပ်ဳိးၿပီးမွလဲ စုိက္ပ်ဳိးႏုိင္ပါတယ္။ ပ်ဳိးခင္းမွာ ဘူးပင္ေပါက္ေလးမ်ား ပုံမွန္အရြက္ ၃ရြက္ ၄ရြက္ ထြက္လာၿပီဆုိရင္ေတာ့ စုိက္ခင္းကုိ ေျပာင္းေရြ႕ စုိက္ပ်ဳိးႏုိင္မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘူးပင္စုိက္ေဘာင္မ်ားကုိေတာ့ တစ္ေဘာင္နဲ႔ တစ္ေဘာင္ကုိ ၁၀ ေပ သုိ႔မဟုတ္ ၁၅ေပျခားၿပီး ေဘာင္အက်ယ္ကေတာ့ ၆ေပရွိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဘာင္ေတြကေတာ့ အျမင့္ ၈လက္မနဲ႔ အနက္ ၈လက္မခန္႔ ရွိရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာင္ထဲကုိႏြားေခ်း၊ ေျမေဆြး၊ သဲ၊ ေျမႀသဇာ စတာေတြထည့္ၿပီး သမေအာင္ေရစပ္ၿပီး ထည့္ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

၁ဧက ကုိႏြားေခ်း ၁၀စီးမွ အစီး၂၀၊ အမုိနီယမ္ဆာလဖိတ္ေပါင္ ၁၀၀ တီဆူပါေပါင္ ၂၅၀၊ ပုိတက္ေပါင္ ၈၀ ခန္႔ထည့္ ေပးရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။

အပင္မ်ားကုိေတာ့ တပင္နဲ႔တပင္ ၃ ေပမွ၆ေပအထိ ခြာၿပီး စုိက္ပ်ဳိးေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာင္မ်ားေပၚမွာ စင္ထုိးထားေပးရမွာျဖစ္ၿပီး အပင္ငယ္ေလးမ်ား ႏွာေမာင္းထြက္လာရင္ေတာ့ ၀ါးကပ္ေလးမ်ားေထာင္ေပးၿပီး စင္ေပၚကုိတင္ေပးရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

စင္ေပၚကုိေရာက္ရွိၿပီး ၃ေပ ၄ေပခန္႔ရွည္လာၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေခါင္ႏုိမ္ေပးျခင္းျဖင့္ အတက္မ်ားစြာ ထြက္လာေစမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စုိက္ၿပီး၃လၾကာရင္ေတာ့ အသီးမ်ားကုိ ခူးဆြတ္ႏုိင္မွာလဲျဖစ္ပါတယ္။

စုိက္စနစ္ေကာင္းမြန္ရင္ေတာ့ တစ္ပင္ကုိအလုံး ၃၀ မွ ၅၀ အထိခူးဆြတ္ႏုိင္မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အသီးမ်ားကုိ အေလာေတာ္ ရင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခူးဆြတ္ျခင္းက အသီႏူန္းကုိ တုိးပြားေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။