တစက္ …
ႏွစ္စက္ …
က်က်လာတဲ့ ေဆးစ
ထင္ရာျမင္ရာကုိမွ
ဒဏ္ရာ အနာတရနဲ႔ ႐ုပ္လုံးၾကြျပရ …။
စုတ္ခ်က္ေတြ ရမ္း …
ေဆးစက္ေတြ ၾကမ္း …
ဒီကုိယ္ခႏၶာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေပၚမွာ
သူတလူ ငါတမင္း
ဟုိတစက္ … သည္တခ်က္
မ်က္ႏွာအေသေတြနဲ႔
ေမြေႏွာက္အစြမ္းျပၾက …။
ဖြာလန္ စုတ္ပြ
အနားမလွေတာ့တဲ့ ကုိယ္ခႏၶာနဲ႔
ဝပ္တြား ခယ
အသနားခံ လူးလြန္႔ျပ
မသိလုိက္ မသိဘာသာေတြမ်ားတဲ့
တလမ္းသြား ၿမိဳ႕ေတာ္ေပၚမွာ
အက်အန လြင့္ေမွ်ာက်
ဒဏ္ရာ အနာတရနဲ႔ ဘဝ …။
အခုေတာ့ ဘာထူးလဲ
ဟုိတစက္ …
သည္တစက္နဲ႔ …. ေပလန္ရႈပ္ပြ
တု႔ိတုိင္းျပည္ဘဝကလည္း
အစြန္းအထင္းေတြမ်ားတဲ့ ကဲန္င္းဗတ္စ္တစလုိပဲ ….။
