ကြယ္လြန္သူ စာေရးဆရာမႀကီးခင္ႏွင္းယု (၁၉၂၅-၂ဝဝ၃)သည္ ယေန႔ စက္တင္ဘာလ ၇ ရက္တြင္ အသက္ ၈၅ ႏွစ္ ျပည့္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းဦးႏု၏ ႏွမဝမ္းကြဲ၊ ကုိယ္ေရးအတြင္းဝန္ႏွင့္ ျမဝတီမဂၢဇင္းအယ္ဒီတာခ်ဳပ္ေဟာင္း ဗုိလ္မႉးၾကီးေက်ာ္ေသာင္း၏ဇနီး ခင္ႏွင္းယုသည္ အမ်ိဳးသားေရး၊ ဒီမုိကေရစီေရးစာေပမ်ား အစဥ္တစုိက္ေရးသားခဲ့ၿပီး အာဏာရွင္ဝါဒတုိက္ဖ်က္ေရးလမ္းေၾကာင္းတြင္ အႏွစ္ ၅ဝေက်ာ္ ခုိင္မာစြာ ရပ္တည္ခဲ့သည္။
ဝါးဆယ္မေက်ာင္းသားသမဂြ အမႈေဆာင္ (၁၉၃၈ -၃၉)၊ ဂ်ပန္ေခတ္ ဝါးခယ္မၿမိဳ႕နယ္
အာရွလူငယ္အစည္းအ႐ုံး အမ်ိဳးသမီးဌာန အတြင္းေရးမႉး (၁၉၄၃) ၊ စစ္ၿပီးေခတ္ ဖ.ဆ.ပ.လ သတင္းႏွင့္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးဌာန လက္ေထာက္အတြင္းေရးမႉး (၁၉၄၆) ၊ ယင္းဌာန တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉးႏွင့္ ဖ.ဆ.ပ.လ သတင္းစဥ္ တာဝန္ခံ အယ္ဒီတာ (၁၉၄၇) စသည့္ႏုိင္ငံေရးတာဝန္မ်ားေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ ။ ၁၉၄၆ မွစကာ "မခင္စု" အမည္ရင္းျဖင့္ ဖ.ဆ.ပ.လ သတင္းစဥ္တြင္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးခဲ့သည္။၁၉၅၁ က ေႏြေႏွာင္းရြက္က်န္ ႐ႈမဝမဂၢဇင္းဝတၳဳရွည္၊ သရဖူ ျမဝတီဝတၳဳရွည္မ်ားျဖင့္ ထင္ရွားလာၿပီး ကြ်န္းဧကရီ၊ စိမ္းသင့္မွစိမ္း၊ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ျဖင့္ မဆံုးႏိုင္တယ္ မဂၢဇင္းဝတၳဳရွည္မ်ား၊ ေမႊး (၁၉၅၉)၊ ပန္းမ်ားကိုပြင့္ေစသူ (၁၉၆၁)၊ ပန္းပန္လ်က္ပါ (၁၉၆၂)၊ သခြတ္ပန္း (၁၉၆၂)၊ ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ (၁၉၆၂)၊ မိုးေက်ာ္သူ (၁၉၆၃)၊ သေျပ (၁၉၆၃)၊ ယဥ္မင္းပိုက္ (၁၉၆၄)၊ လမင္းၾကီးသာစမ္းပါ (၁၉၆၅) စသည့္လုံးခ်င္းဝတၳဳမ်ား၊ မိန္းမတို႔အေၾကာင္း၊ ၾကာေတာ၌ရြာေသာမိုး (၁၉၆၄)၊ မုတ္သုန္ေစာင္းၾကိဳး (၁၉၆၅)၊ ဘူဇဝါေလာ ဇူဇကာေလာ(၁၉၇ဝေက်ာ္) ဝတၳဳတုိမ်ား၊ ဇီဝစိုးစံအိမ္ (၂ဝဝ၃) ေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္ျဖင့္ အထူးလူၾကိဳက္မ်ားခဲ့သည္။
ကၽြန္မ၏ခ်စ္သူ (၁၉၇၂) ဝတၳဳဟန္ အတၳဳပၸတၱိမွာ အပိတ္ခံခဲ့ရသည္။ ၁၉၆ဝတြင္ ေၾကးမံုရိပ္သြင္ ဝတၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္ျဖင့္ စာေပဗိမာန္ေထာင္ဆု၊ ၁၉၉၅တြင္ ျမၾကာျဖဴ ႏွင့္ အမ်ိဳးသားစာေပဆု (ဝတၳဳရွည္) ရခဲ့သည္။ ၁၉၆၂ ကိုင္႐ိုတြင္က်င္းပေသာ ဒုတိယအၾကိမ္ အာရွ၊ အာဖရိက စာေရးဆရာမ်ားညီလာခံသို႔ ဇဝနဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာစာေရးဆရာအဖြဲ႔တြင္ လုိက္ပါခဲ့သည္။ စာေရးဆရာၾကီးဦးႏုအမွတ္တရ စာေပကုသုိလ္ကုိ ဦးေဆာင္ ကမကထျပဳေပးခဲ့သည္။
လူတြင္က်ယ္အထက္လႊာတုိ႔၏ ပရဟိတအမည္ခံ ပကာသနေလာကကုိ ခင္ႏွင္းယုသေရာ္ထားပုံမွာ ယခု အန္ဂ်ီအုိေခတ္ထိ ဆီေလ်ာ္လွ၍ ျပန္လည္ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
