ခ်င္းမိုင္ (မဇၩိမ)။ ။ ျမန္မာ့အခြန္စနစ္သည္ အလြန္ႀကီးမားေသာ သူခိုးသူဝွက္ ဂိုဏ္းႀကီးျဖစ္ေနၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ အခြန္နာမည္ခံကာ ေငြေၾကး၊ ေျမယာ၊ ပစၥည္း၊ လုပ္အားတို႔ကို လက္လြတ္စပယ္ ေတာင္းယူေနသည္ဟု ထိုင္းအေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔တခုက ယမန္ေန႔ကထုတ္ျပန္လိုက္သည့္ အစီရင္ခံစာတြင္ ဆုိသည္။
လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ မွတ္တမ္းကြန္ရက္ - ျမန္မာႏိုင္ငံ (ND-Burma) အစီရင္ခံစာက စစ္အစိုးရသည္ `အခြန္ေကာက္ခံျခင္းကို အစိုးရ၏ ပံုမွန္တရားဝင္ ေငြညွစ္လုပ္ငန္းႏွင့္ ဖိႏွိပ္မႈ ကရိယာအျဖစ္ ေျပာင္းပစ္ခဲ့သည္´ ဟု ဆိုသည္။
ဤအစီရင္ခံစာကုိ အဓိကျပဳစုသူမွာ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ
မက္ကြားရီး တကၠသိုလ္ (Macquarie University) ျမန္မာ့စီးပြားေရးေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ (Burma Economic Watch) မွ သုေတသီ Dr. Alison Vicary ျဖစ္သည္။ျမန္မာလယ္သမားမ်ား စိုက္ပ်ဳိးထြက္ရွိသမွ် သီးႏွံထက္ဝက္ကို အခြန္အတုပ္ (သုိ႔) အခေၾကးေငြအျဖစ္ ယူေဆာင္သြားျခင္း ခံရသည္မွာ ပံုမွန္ျဖစ္သည္။ ယင္းေငြျဖင့္ သူတို႔ကို ဖိစီးႏွိပ္စက္ေနေသာ စစ္အစိုးရ ရပ္တည္ေရး ျဖည့္ဆည္းေပးေနရသည္ ဟု အဆုိပါ အစီရင္ခံစာက ဆိုထားသည္။
`သူတို႔ဖုိ႔ရလြန္းလို႔ က်ဳပ္တို႔ငတ္ေနၿပီ၊ အက်င့္ပ်က္ ျခစားထင္ရာစုိင္း ျမန္မာ့ အခြန္စနစ္ေၾကာင့္ ျမင္သာရန္ခက္သည့္ နစ္နာမႈမ်ား` ဆုိသည့္ စိတ္ညစ္ညဴးဖြယ္ အစီရင္ခံစာသည္ ျမန္မာ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္ခံ ျပည္သူမ်ားအေပၚ မည္မွ်ဖိစီး ႏွိပ္စက္ေနေၾကာင္း ေနာက္ထပ္ သတိေပးခ်က္တရပ္ ျဖစ္သည္။
အစီရင္ခံစာပါ ေတြ႔ရွိခ်က္တရပ္မွာ `အခြန္ပမာဏ၊ လူထုထံမွ ေကာက္ယူသြားေသာ အရင္းအျမစ္ ပမာဏႏွင့္ စစ္သားပမာဏ ဆက္စပ္ေနျခင္းပင္´။
ျမန္မာစစ္အစိုးရက တပ္မေတာ္သားမ်ားအတြက္ အမ်ဳိးသား ဘတ္ဂ်က္ပမာဏ ခြင့္ျပဳေငြကို ကန္႔သတ္ထားျခင္းေၾကာင့္ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ လစာမလံုေလာက္ေသာ စစ္သားမ်ားက ေဒသခံလူထုႏွင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေလးမ်ားထံမွ အတင္းအက်ပ္ ေငြညွစ္ ေတာင္းယူၾကေတာ့သည္။
လံုၿခံဳေရး အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ စစ္သားမ်ား ေစာင့္ၾကပ္ေနသည့္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ားကလည္း အခြန္ေကာက္စခန္းမ်ား ျဖစ္လာသည္။ သူတို႔လုပ္အားကို `လႉ၍´ ယခင္လ အနည္းငယ္က ခင္းထားခဲ့ေသာ လမ္းမ်ားေပၚေလွ်ာက္ရန္ပင္ ျမန္မာျပည္သူမ်ား ေန႔စဥ္ ေငြအေတာ္ကုန္ခံေနၾကရသည္။
ဤသို႔ေငြေတာင္းေနေသာ အစုိးရအဖြဲ႔အစည္းမွာ စစ္တပ္တခုထဲမဟုတ္ပါ။ အစီရင္ခံစာအရ ျမန္မာျပည္သူမ်ား အစိုးရဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ ေန႔စဥ္လိုပင္ အခေၾကးေငြမ်ဳိးစုံ ေပးေနရသည္။ ထိုေငြပမာဏမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ သာမန္ျပည္သူတဦး မတတ္ႏိုင္သည့္ ပမာဏ ျဖစ္သည္။
ဆရာတေယာက္လစာမွာ ေနထိုင္စရိတ္ႏွင့္ ယွဥ္လွ်င္ အလြန္နိမ့္က်ေနသည့္ ကမ္းကုန္ေအာင္ဆိုးလွေသာ ျမန္မာပညာေရးစနစ္တြင္လည္း တရားဝင္ေရာ တရားမဝင္ပါ အခေၾကးေငြ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေပးေနရသည္။ ယခုအစီရင္ခံစာတြင္ ပေလာင္အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔က ၂ဝဝ၉ က ျပဳစုခဲ့ေသာ `နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ ပညာေရးအတြက္ အခြန္ေကာက္ခံျခင္း´ ပါ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းတခုကို ေကာက္ႏႈတ္ထားသည္။ လူတုိင္း ေန႔စဥ္ၾကံဳေနက် အက်ပ္အတည္းေလး တခုပဲ ျဖစ္သည္။
`က်မကေလးက ၅ တန္းတက္ရမယ့္ႏွစ္ဆုိေတာ့ေက်ာင္းေျပာင္းရတယ္။ ဒါနဲ႔ေက်ာင္းထြက္ လက္မွတ္အတြက္ဆိုၿပီး ေငြ ၂,၅ဝဝ ေပးရတယ္။ ၅ တန္းကေလးအတြက္ ေက်ာင္းဝင္ခြင့္က ၉,ဝဝဝ၊ ဗလာစာအုပ္အတြက္က ၁,၅ဝဝ၊ သူတို႔က လိုသေလာက္မေရာင္းႏိုင္လို႔ အျပင္ကလဲ ဝယ္ရေသးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၁,၇ဝဝ ကုန္တယ္။ စာေရးကိရိယာ၊ ျပ႒ာန္းစာအုပ္ဆိုတာေတြကလဲ အျပင္ဆုိင္ေတြကေစ်းထက္အမ်ားၾကီးျမင့္တယ္။
ဒါလဲေပးရေသးတယ္။ ဒီ ေတာ့ေငြအမ်ားၾကီးကုန္တယ္။ ဒါနဲ႔ေက်ာင္းႏႈတ္လိုက္ၿပီး သူ႔အမနဲ႔ ရာဘာခင္းထဲအလုပ္သြားလုပ္ဘို႔ လႊတ္လိုက္ရတယ္။ သူ႔အမကလဲ ဒီလိုဘဲ ၇ တန္းနဲ႔ ေက်ာင္းထုတ္ထားရတာ´။
ယခုအစီရင္ခံစာတြင္ ထင္သလိုေငြေကာက္ေနေသာ ျမန္မာ့အခြန္စနစ္၏ မယံုႏိုင္ဖြယ္ အျဖစ္မ်ားကို အေသးစိတ္ေရးသားထားသည္။ မွတ္သားေလာက္သည့္ ကိစၥတခုမွာ ၂ဝဝ၈ က ကခ်င္ျပည္နယ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ ျမစ္ၾကီးနားတြင္ ၂၅ နံပါတ္ျဖင့္စေသာ တယ္လီဖံုးအသံုးျပဳသူမ်ား ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွမရဘဲ တယ္လီဖံုးအသံုးျပဳခြင့္ဆက္ရေရးအတြက္ ေငြ ၅ သိန္းခြဲစီေပးလိုက္ရျခင္းတည္း။
အခြန္ေငြေကာက္ခံရာ၌ေနာက္ထပ္ရယ္စရာေကာင္းသည့္ အျဖစ္အပ်က္တခုမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ဳိးသမီးေရးရာအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က မိန္းကေလးေမြးသူမ်ားကို ေကာက္ခံခဲ့သည့္ အခြန္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါအခြန္ကို ျပည္နယ္အတြင္း မိန္းကေလးေမြးထားေသာ မိသားစုအားလံုး သမီးမိန္းကေလးတေယာက္လွ်င္ ေငြ ၁,ဝဝဝ ႏႈန္း ၂ဝဝ၇ ခုက ေပးခဲ့ၾကရသည္။
ျမန္မာ့အေရးအကဲခတ္မ်ား ယခင္ကေျပာခဲ့ၾကဖူးသလိုပင္ `ျမန္မာျပည္တြင္ေကာက္ခံေနေသာ အခြန္မ်ားသည္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားလုိအပ္ေနေသာ ကုန္ပစၥည္းႏွင့္ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားကို ထုတ္လုပ္ရန္မဟုတ္ပါ။ ယင္းအစား ဗဟိုအစိုးရလက္ခုပ္တြင္းသို႔ေရာက္သြားေသာ ေငြအမ်ားစုမွာ စစ္တပ္ႏွင့္ သူတုိ႔ကိုက်ားကန္ထားေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဆီသို႔ သာ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္´။
ႏွစ္စဥ္အမ်ဳိးသားဘတ္ဂ်က္ထက္ဝက္ခန္႔ကို စစ္တပ္က အတင္းအက်ပ္ လုယူဓားျပတိုက္ေနျခင္းေၾကာင့္ တမ်ဳိးသားလံုးဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈႏွင့္ စီးပြားေရးတုိးတက္မႈကို ၾကီးမားစြာထိခိုက္ေစခဲ့သည္ဟု အစီရင္ခံစာက နိဂံုးခ်ဳပ္ထားသည္။
ယခုအစီရင္ခံစာတြင္ ကြင္းဆင္းသုေတသီမ်ားက ေမးျမန္းထားေသာ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းမႈေပါင္း ၃၄၂ ခုပါဝင္ၿပီး အစီရင္ခံစာကို အဓိကျပဳစုသူကိုယ္တိုင္ေမးျမန္းထားသည့္ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းအရွည္ၾကီး ၉ ခုလည္းပါဝင္သည္။ ဤအစီရင္ခံစာတြင္ေဖာ္ျပထားေသာ အခြန္ ေကာက္ခံမႈ ၈၅ ရာႏႈန္းမွာ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္မွ ယခုႏွစ္အတြင္းျဖစ္ပြားခဲ့သည္။
