One Championship

ေမွ်ာ္လင့္လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ေတာက္ပေနတဲ့လႊတ္ေတာ္ႀကီးျဖစ္လာေအာင္

.

နီမိုလိႈင္

ဒီတစ္ပတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Rainfall စာေစာင္အတြက္ မၾကာခင္က်င္းပေတာ့မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးမွာပါဝင္ အေရြးခံမယ့္အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕နဲ႔ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္မရလိုက္တဲ့ စာေရးသူ(မနီမိုလိႈင္) တို႔ေျပာတဲ့ စကားစျမည္ကိုပိုင္းဆစ္တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ေနရာမ်ားစြာမွာျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားနဲ႔ႏိုင္ငံေရးအခန္းက႑ လို႔ဆိုရင္လည္းမမွားပါဘူး။ဒါေပမယ့္ ဒီစကားဝိုင္းမွာ ႏိုင္ငံေရး(သို႔မဟုတ္) ေရြးေကာက္ပြဲမွာပါဝင္လာေအာင္ဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳးေတြမဟုတ္ဘဲ ႏို္င္ငံေရးနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲမွာပါဝင္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးအျမင္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေရးအျမင္၊ အေတြးေတြကိုေရြးႏႈတ္ တင္ျပထားတာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဘာလုပ္ခ်င္ၾကတာလဲ။ ဘာလုပ္ဖုိ႔လိုတယ္လို႔ယူဆထားသလဲ။ဘာလုပ္ႏိုင္မလဲဆိုတာကိုဒီစကားဝိုင္းကေနတဆင့္စာရႈသူမ်ားပါဆက္လက္စဥ္းစားသံုးသပ္ေစခ်င္ပါတယ္။

မနီမိုလိႈင္။      ။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖုိ႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တဲ့ မလတ္(မေရႊေရႊစိန္လတ္) က NGO မွာေတာ္အတန္ထင္ ရွားေအာင္ျမင္ေနသူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ကဖန္တီးအိမ္ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႔ တစ္ခုကိုေအာင္ ေအာင္ျမင္ျမင္ထူေထာင္ထားႏိုင္တယ္။ အခုေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖုိ႔ဆံုးျဖတ္တဲ့အခါ ဖန္တီးအိမ္ကိုလံုးဝသူမ်ားလက္ ထဲအပ္ခဲ့လုိက္တယ္ဆိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္တ့ဲအခါ မလတ္ရဲ႕ လုပ္ႏိုင္စြမ္းအားေတြအျပင္ NGO မွာထက္ ေလ်ာ့သြားမယ္လို႔မထင္ဘူးလား။

မလတ္။                  ။ မထင္ဘူး။ အစ္မ NGO လုပ္တုန္းကပံုစံတစ္မ်ိဳးလုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။လႊတ္ေတာ္ထဲမွာပံုစံတစ္မ်ိဳး၊ ႏိုင္ ငံေရး၊ ဥပေဒျပဳေရးပံုစံနဲ႔ ပိုလုပ္သြားႏိုင္မယ္လို႔ထင္တယ္။ ဥပမာ- အစ္မအမ်ိဳးသမီး အဖြဲ႔အျဖစ္ ဖန္တီးအိမ္ကိုထူေထာင္ခဲ့တယ္။ အမ်ိဳးသမီးကြန္ယက္ေတြဖြဲ႔တယ္။ အမ်ိဳးသမီးေရးလႈပ္ရွားမႈေတြအမ်ားႀကီးလုပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစ္မတို႔လုပ္သေလာက္ အခြင့္အေရး၊ ရလဒ္ေပၚမလာခဲ့ဘူး။ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒဆိုပါေတာ့၊ အမွားႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါႀကီးအတည္ျဖစ္သြားတယ္။ အစ္မတို႔ႀကိဳးပမ္းမႈကအရာမထင္ျဖစ္သြားတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ အစ္မသံုးသပ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ကိုယ္လုပ္တာက အျပင္ကပဲဆိုတဲ့ အေနအထားကိုေတြ႔လာတယ္။ NGO အဖြဲ႔အေနနဲ႔ အသံပဲထြက္လို႔ရသလိုျဖစ္ေနတယ္။အကယ္၍လႊတ္ေတာ္ထဲကဆိုရင္ ဒါကိုအခ်က္အလက္နဲ႔ေျပာလုိ႔ရတယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲက လူေတြ ကိုေဝမွ်ႏိုင္မယ္။ ဒါကိုငါလည္းလုပ္ႏိုင္တယ္လုိ႔ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ လုပ္ၾကည့္ခ်င္လို႔ ဝင္ခ့ဲတာ။

မနီမိုလိႈင္။      ။ ဒါဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕အေရးကိစၥကိုကိုင္တြယ္ႏိုင္ဖုိ႔အခုႏိုင္ငံတကာမွာ ၾကားေနရသလို Quota (ကိုတာ)စနစ္ေတြက်င့္သံုးဖို႔၊ ဥပေဒနဲ႔ျပဌာန္းက်င့္သုံးၿပီး အမ်ိဳးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြ ေပၚထြန္းလာေအာင္လုပ္ၾကမယ္ဆိုရင္ေရာ။ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕အခန္းက႑ အေရးစိုက္ခံလာရႏိုင္မလား။ ဒီေန႔အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ဒုကၡေလ်ာ့နည္းေအာင္ အေထာက္အကူျဖစ္ မလား။ တကယ္က Quota စနစ္ဟာေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ဒုကၡအဝဝကိုထိေရာက္ေအာင္ေျဖရွင္းေပးႏိုင္မယ့္ ေခါင္းေဆာင္ေတြေပၚထြန္းလာဖုိ႔က Quota စနစ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ေတာ့ မျပည့္စံုႏိုင္ျပန္ဘူးလို႔ထင္မိတယ္။ မဇင္မာေအာင္အေနနဲ႔ဒီအေပၚမွာတစ္ခုခုေျပာေပးပါလား။

မဇင္မာေအာင္။                 ။ ကၽြန္မတို႔ေျပာေနတဲ့ Quota စနစ္ဆိုတာ ျပႆနာရဲ႕ေျဖရွင္းနည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး။ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ ပါဝင္လာဖုိ႔ဆိုရင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရမယ္။ သူတို႔အတြက္ ေလ့လာသင္ယူႏိုင္ခြင့္ေတြ ကၽြန္မတို႔ဖန္တီးေပးဖုိ႔လိုတယ္။ အဲ့ဒီလိုစဥ္းစားျပန္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ သူ႔အရည္အေသြးကိုျမႇင့္ တင္ဖုိ႔ဆိုတာ လံုေလာက္တဲ့အခ်ိန္လုိတယ္။ ကၽြန္မတို႔ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈမွာ ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ သူ႔ကိုယ္သူအရည္အခ်င္းအတြက္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ဖုိ႔မေျပာနဲ႔ အျပင္ထြက္လာဖုိ႔ေတာင္ သူ႔မိသားစုအတြက္ သူ႔အိမ္ေထာင္အတြက္ ေပးဆပ္ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြက မ်ားလြန္းတယ္။ ဒီေန႔ကၽြန္မတို႔မ်က္စိေရွ႕မွာ ျမင္ေနရတဲ့ တစ္စံုတစ္ရာေရွ႕တန္းေရာက္ေန ဦးေဆာင္ေနႏိုင္ေသာ အမ်ိဳးသမီးတိုင္းကိုၾကည့္လိုက္။ သူတို႔ရဲ႕အခ်ိန္ေတြအတြက္ သူတို႔ရဲ႕အိမ္ေထာင့္တာဝန္ေတြကုိ သူတို႔ရဲ႕မိသားစုေတြက ခြဲေဝယူေပးထားတာ ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ေလ့လာမႈ၊ စိတ္ဝင္စားမႈေတြအတြက္ သူတို႔ရဲ႕အခ်ိန္ကို ကိုယ္တိုင္ရယူသံုးစြဲႏိုင္တာကို ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ အဲ့ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ မိသားစုထဲမွာ လူမႈယဥ္ေက်းမႈဝန္းက်င္မွာ သူတို႔ခ်ည္းထမ္းထားရတဲ့ဝန္ေတြ ေလ်ာ့က်လာၿပီး က႑ေပါင္းစံုမွာပါဝင္လာဖို႔၊ ထိပ္ပိုင္းထိတက္လာဖုိ႔ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ပတ္ဝန္းက်င္က ဝိုင္းဝန္းပ်ိဳးေထာင္ေပးဖုိ႔လိုပါတယ္။

Quota စနစ္လိ္ု႔ ေျပာရင္ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ ဒါဟာလုပ္ေတာ့လုပ္ရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ဒါခ်ည္းပဲနဲ႔ေတာ့ မရဘူး။ အဲ့ဒါကအေပၚယံကိစၥပါ။ ေျပာရရင္ျပႆနာရဲ႕ အသီးအပြင့္နဲ႔ အရင္းအျမစ္ပင္စည္ဆိုတာမ်ိဳး ဆက္စပ္ၾကည့္ရလိမ့္မယ္။ Problem Tree ေပါ့။ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕လူမႈဒုကၡေလ်ာ့က်လာေစေရး၊ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈ ရာခိုင္ႏႈန္းတိုးတက္လာေစေရး၊ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ပါဝင္မႈေတြက႑ေပါင္းစံုမွာရွိေနေရးဆိုတ့ဲ အသီးအပြင့္ေတြ ရလာေအာင္လုပ္ရမယ္။ ျပႆနာရဲ႕အရင္းအျမစ္ကဘာလဲ။ အဲ့ဒါကိုဘယ္လိုေျပာင္းလဲပစ္ရမလဲ။ အဲ့ဒီေျပာင္းလဲလိုက္တဲ့ သစ္ပင္ရွင္သန္ႀကီးထြားမွ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အသီးအပြင့္ ရလာမွာမုိ႔ ဒီအပင္ရွင္သန္ႀကီးထြားေအာင္ ေရေလာင္း၊ ေပါင္းသင္၊ ေျမၾသဇာေကၽြးသလို ဘာေတြလုပ္ၾကမလဲ။ ကၽြန္မအျမင္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ စြမ္းရည္ျမင့္လုပ္ငန္းေတြလုပ္ရမယ္။ အဲ့ဒီစြမ္းရည္ျမင့္လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ရမယ္။ အဲ့ဒီစြမ္းရည္ျမင့္လုပ္ငန္းေတြ မလုပ္ဘဲနဲ႔ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဒုကၡမေလ်ာ့က်လာႏိုင္ဘူး။ ေခါင္းေဆာင္မႈျဖစ္စဥ္ကို တက္မလာႏိုင္ဘူး။

မနီမိုလိႈင္။      ။ ဟုတ္ကဲ့ မလတ္ကေရာဘာေတြျဖည့္စြက္ခ်င္သလဲ။

မလတ္။                  ။ အမ်ိဳးသမီးေတြဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ဆိုရင္ က်န္းမာေရးကိစၥ၊ ပညာေရးကိစၥမ်ိဳးေတြကိုခ်ည္းေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီထက္ျမင့္တယ္။ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ ဥပမာ- စြမ္းအင္က႑မွာအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕စြမ္းအင္ကိုဘယ္လိုထုတ္ယူမလဲ၊ ဘယ္လိုသံုးစြဲမလဲ၊ ဘယ္လိုစြမ္းအင္အရင္းအျမစ္က အေကာင္းဆံုးလဲဆိုတာကိုပါ ေတြးေခၚ၊ ေလ့လာသင္ယူႏိုင္ၿပီး ျပန္လည္အသံုးခ် ဦးေဆာင္မႈေပးႏိုင္တဲ့အဆင့္မ်ိဳး။ ဥပမာ- အမ်ိဳးသမီးတစ္ ေယာက္ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္ဝင္စားရင္ ထြန္းေပါက္ေအာင္လုပ္ေပးဖို႔လိုတယ္။ အခု NGO ေတြလုပ္ေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေရအတြက္သိပ္နည္းတယ္။ မထိေရာက္ဘူး။ ၿပီးေတာ့အဲ့ဒီအတြက္ကုန္က်မယ့္ေငြေၾကးကို ႏိုင္ငံျခားကေပးတယ္။ ဒါမ်ိဳးရွိတာေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစ္မက ကိုယ့္ႏိုင္ငံအစိုးရကႏိုင္ငံဘတ္ဂ်တ္နဲ႔ လုပ္ေပးတာ၊ စနစ္တက် ေအာက္ေျခကစၿပီး ပ်ိဳးေထာင္တာမ်ိဳးျဖစ္ေစခ်င္တယ္။

မနီမိုလိႈင္။      ။ ဒါေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ တစ္ဆက္တည္းေမးခ်င္တာက အမ်ိဳးသမီးေရးကိုအမ်ားႀကီးျမွင့္တင္ ခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံေရးအရအမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕အျမင္၊ လုပ္ေဆာင္မႈေတြပါဝင္လာဖုိ႔ပဲျဖစ္ေစ လႊတ္ေတာ္ထဲကိုသြားဖို႔ႀကိဳးစားၾကတဲ့ အစ္မတို႔အဖုိ႔ လက္ရွိႏို္င္ငံေရးအေျခအေနဟာ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ျပႆနာေတြ ရွိလာတာကိုေတြ႔ရတယ္။ ဥပမာ- လူငယ္၊ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔တိုင္းရင္းသားေတြကို ဦးစားေပးၿပီး ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္မယ္ဆိုတဲ့ အတိုက္အခံပါတီႀကီးတစ္ခုမွာကအစ လြဲေခ်ာ္မႈေတြျဖစ္လာတာေတြ႔ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေရးအျမင္ေတြ အပါအဝင္ လႊတ္ေတာ္ထဲကို ႏိုင္ငံေရးအျမင္နဲ႔ ဝင္ေရာက္လာတဲ့ အစ္မတို႔အဖုိ႔ ဒီကာလဟာေရြးေကာက္ပြဲ မဲဆြယ္စည္းရံုးမႈကာလ၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရုန္းကန္ရမယ့္ကာလေတြဟာ သိပ္စိန္ေခၚမႈေတြမ်ားေတြ႔ လာရမလား။ အဲ့ဒီအတြက္ဘာေတြ စဥ္းစားထားၿပီးၿပီလဲ။

မဇင္မာေအာင္။                 ။ အဲ့ဒီအတြက္ ကၽြန္မတို႔ရင္းႏွီးသူေတြ စကားေျပာျဖစ္ၾကတဲ့အခါ ကၽြန္မအတြက္ နည္းနည္းအခက္အခဲရွိလာမယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ပါတီရဲ႕ေပၚလစီကို ၾကည့္ၿပီးေရြးပါလို႔ေျပာမယ္။ ပါတီေတြမွာ Ideology ရွိၿပီးသားပါ။ မူေပါ့။ လူကဘယ္ေလာက္ပဲေတာ္ေနေတာ္ေန သူရဲ႕ပါတီေပၚလစီကို မေက်ာ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေက်ာ္လို႔မရပါဘူး။ ပါတီကဒါကိုပဲလုပ္မယ္။ ဒါကိုပဲေရြးခ်ယ္မယ္ရမယ္ ဆိုရင္ အဲ့ဒီလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္က ဒါကိုေက်ာ္ၿပီးလုပ္လို႔မရပါဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့မူကိုၾကည့္ပါ။ ပါတီရဲ႕မူကို ၾကည့္ၿပီး မဲေပးပါလို႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။

မလတ္။                  ။ ဟုတ္တယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း အမ်ိဳးသားအမ်ားစုပဲ ျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ Gender Blind (က်ား၊မေရးရာအျမင္မရွိသူ) ေတြေတြ႔ရင္ ကၽြန္မတို႔ရင္ဆိုင္ရမယ့္ စိန္ေခၚမႈေတြရွိေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မခုနကေျပာခဲ့သလို အခ်က္အလက္နဲ႔ခ်ျပရမွာပါ။ မွ်တၿပီးဘက္လိုက္မႈကင္းတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာမ်ားစြာ မရွာေဖြတဲ့ ဥပေဒေတြျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္မတု႔ိ္ႀကိဳးစားရမွာပါ။

မနီမိုလိႈင္။      ။ ေနာက္ဆံုးပိတ္အေနနဲ႔ မဇင္မာေအာင္ကအျခားႏိုင္ငံေတြမွာရွိတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ေတြအေၾကာင္း အတိုခ်ဳပ္ေျပာျပေပးပါလား။

မဇင္မာေအာင္။       ။ ကၽြန္မအာဖဂန္ကအမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တယ္။ သိတဲ့အတိုင္းပဲ အာဖဂန္ဆိုတာ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ေတာင္ တာလီဘန္လို အစိုးရတက္လာေသးတဲ့ႏိုင္ငံ။ အၾကမ္းဖက္မႈေတြနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ႏိုင္ငံ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီႏိုင္ငံမွာ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္အတြက္ ဥကၠ႒နဲ႔တျခားအဖြဲ႔ဝင္တခ်ိဳ႕တေလကိုပါ လစာႀကီးႀကီးနဲ႔ တကယ့္ပညာရွင္ (Professional)ကို ငွားထားတာ။ ကၽြန္မနဲ႔စကားေျပာတဲ့သူက အာဖဂန္နစၥတန္က လစာအမ်ားႀကီးေပးၿပီးငွားထားတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ပညာရွင္။ သူကေကာ္မရွင္မွာဥကၠ႒ေပါ့။ အစိုးရကငွားထားတာ။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ဆီမွာ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္အဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္ခ်င္ရင္ အလုပ္ေလွ်ာက္သလို ေလွ်ာက္ရတာ။ ေကာ္မရွင္သက္တမ္းက ၅ ႏွစ္။ ၅ ႏွစ္ၿပီးရင္ဖ်က္သိမ္းရတယ္။ အသစ္ျပန္ဖြဲ႔တယ္။ ပညာရွင္ကိုလည္း ဥကၠ႒အျဖစ္ ထပ္ငွားရတယ္။

ၿပီးေတာ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ ဥပမာ- အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ သူတို႔ႏိုင္ငံမွာဖက္ဒရယ္ အီလက္ရွင္ေကာ္မရွင္ဆိုတာရွိတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ေအဂ်င္စီလို႔ ေခၚေဝၚသံုးႏႈန္းတယ္။ သူတို႔ကမဲဆြယ္စည္းရံုးမႈေတြမွာ ပါတီေတြ၊ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေငြေၾကးဘယ္ကရတယ္။ ဘယ္လိုသံုးစြဲတယ္ဆိုတာကို အဓိကထားၾကည့္တယ္။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ အတြက္ ျပည္သူကိုခ်ျပတယ္။ ေကာ္မရွင္မွာအဖြဲ႔ဝင္ ၆ ေယာက္ရွိၿပီး သမၼတကခန္႔အပ္တယ္။ ပါတီစံုကလူေတြ ပါတယ္။ တစ္ပါတီကိုအမ်ားဆံုးလူ ၃ ေယာက္ပဲခန္႔ခြင့္ရွိတယ္။ ေကာ္မရွင္သက္တမ္းက ၆ ႏွစ္ရွိၿပီးေတာ့ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႔ဝင္ ၂ ဦးဆီဟာ ၂ ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္က် ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး လဲလွယ္သြားတာေပါ့။ အေရးႀကီးတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ဥပေဒေတြအတြက္ မဲခြဲၿပီးဆံုးျဖတ္ရတယ္။ ၄ မဲရွိႏိုင္တယ္။ ဒီမွာ ၃ မဲ ၃ မဲျဖစ္ေနလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မရတဲ့ အခက္အခဲမ်ိဳးေတြေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဘက္လိုက္လို႔မရေတာ့တဲ့ ဖြဲ႔စည္းမႈမ်ိဳးေတာ့ျဖစ္တယ္။ ပါတီစံုကအဓိကပါတီႀကီး ၂ ခုကလူေတြ ပါဝင္ေနတာကိုး။ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံမွာလည္း တစ္ေနေန႔ ဒီလိုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ျဖစ္လာႏိုင္ဖုိ႔ အလားအလာေတာ့ရွိပါတယ္။

ဒီစကားဝိုင္းမွာေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ဖတ္ရႈရင္းအားတက္စရာေတြေတာ့ ေတြ႔ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ ႏိုဝင္ဘာလ ၈ ရက္ေန႔မွာ ျပဳလုပ္မယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲမွာယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ မဲေပးလို႔ရမယ့္ အမ်ိဳးသမီးကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းႏွစ္ဦးကို ေတြ႔ရွိသြားလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ယံုၾကည္ခ်က္၊ သူတို႔ရဲ႕ခံယူခ်က္ေတြေၾကာင့္ လႈပ္ရွားေတာက္ပလာမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕လႊတ္ ေတာ္အစည္းအေဝးႀကီးကေနဘယ္လိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိလာမလဲ။အဲ့ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တကယ္လက္ ေတြ႔ျဖစ္လာေအာင္စာရႈသူေတြ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ကေနဘာလုပ္ေပးၾကရင္ ေကာင္းမလဲေတြးရင္းနဲ႔ေပါ့။