လူငယ္နဲ႔ ကဗ်ာ ( ၄ )

.

ကဗ်ာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရမယ္ဆိုရင္ က်မ္းတစ္ေစာင္ေပတဖြဲ႔ ေျပာၾကရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ပညာရွင္မ်ားေဆြးေႏြးၾကတဲ့ သေဘာမဟုတ္လို႔ တို႔ကာထိကာ မိတ္ဆက္တဲ့သေဘာပဲ က်ေနာ္တို႔ ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ သေဘာပါပဲ။

ဥပမာ ေခတ္ႀကီး ၆ ခုမွာေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြကိုေျပာမယ္ဆိုရင္ တစ္ေခတ္ထဲနဲ႔တင္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ယူၿပီး ေျပာၾကရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုဆိုရင္ အဲဒီေခတ္ႀကီး ၆ ေခတ္အတြင္္းေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာအမ်ိဳးမ်ိဳးကို အမည္နာမေလာက္ေတာ့ သိခဲ့ၾကပါၿပီ။

လူငယ္ေတြအတြက္ျဖစ္တာမို႔ တခ်ိဳ႕ကဗ်ာအနည္းအက်ဥ္း အေၾကာင္းေတာ့ သီးျခားေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ ဦးတည္ခ်က္က ကဗ်ာရဲ႕ထိေရာက္မႈအရွိန္အဟုန္ဟာ ဘယ္အႏုပညာနဲ႔မွမတူႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မႏိႈင္းယွဥ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အားေကာင္းၿပီး ခၽြန္ျမေနတဲ့သေဘာမို႔ ကဗ်ာအနည္းအက်ဥ္းအေၾကာင္းေတာ့ ေျပာျပဖို႔လိုမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီကေန႔ေတ့ာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေရစီးေၾကာင္းအေၾကာင္း ခဏထားၿပီး ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ ခရီးေရာက္တယ္ဆိုတာ သက္ေသျပဖို႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔မွာ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ျပည္သူေတြဒီမိုကေရစီနည္းနဲ႔ တင္ေျမွာက္ထားတဲ့ အစိုးရကုိ ဖယ္ရွားၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းဦးေဆာင္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္စုက တိုင္းျပည္အာဏာကို အဓမၼရယူၿပီး တိုင္းျပည္ကို အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ စတင္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီတိုင္းျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆိတ္သုန္းၿပီး အာဏာရွင္စနစ္လည္း စတင္အျမစ္တြယ္ပါေတာ့တယ္။ ဒိီလို အဓမၼအာဏာသိမ္းၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ကို ျပည္သူေတြဟာ မႏွစ္သက္ခဲ့ၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းျပည္အညြန္႔အဖူး တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြက ဒိီတိုင္းျပည္မွာ အာဏာရွင္စနစ္ အျမစ္ တြယ္လာမႈကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆႏၵျပရႈတ္ခ်ၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ကာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားက လမ္းေပၚတက္ဆႏၵျပၾကတဲ့ လက္နက္မဲ့ လူမမယ္ေက်ာင္းသားေတြကို ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္လူစုခြဲၿပီး ဆႏၵျပပြဲေတြကို ဖ်က္သိမ္းေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါက စစ္အာဏာရွင္ေတြကို အတိအလင္း ကမၻာသိ ဆန္႔က်င္မႈ ခုႏွစ္ရက္ဇူလိုင္အေရးအခင္းအျဖစ္ သမိုင္းတြင္ခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဆႏၵဟာ လူထုဆႏၵကိုထင္ဟပ္ လူထုသေဘာထားကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့သေဘာပါပဲ။

ဒီလိုပါပဲ။ အျခားနယ္ပယ္အသီသီးမွာရွိတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖဲြ႔အစည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးဟာလည္း အာဏာသိမ္းအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အာဏာရွင္ေတြကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း ျပသခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီအထဲ ကဗ်ာဆရာေတြကလည္း တခန္းတက႑က ပါ၀င္ခဲ့ၾကတယ္ပဲဆိုပါေတာ့။

စစ္အာဏာသိမ္းအစိုးရ ၉ ႏွစ္ေက်ာ္သက္တမ္းရွိလာတဲ့အခါ ကဗ်ာဆရာ ၀င္းလတ္ က အာဏာရွင္ကုိ ေလွာင္ေျပာင္ရႈတ္ခ်ၿပီး အာဏာရွင္ရဲ႕ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကို တိုင္းျပည္သိေအာင္ ဖြင့္ခ်တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးလိုက္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာကို ရႈေဒါင့္ဂ်ာနယ္မွာေဖၚျပပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာဆိုတဲ့အတိုင္း တိုက္ရိုက္တည့္တိုးေရးတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကဗ်ာပရိယာယ္နဲ႔ သြယ္၀ိုက္ကြယ္၀ွက္ၿပီးမွ ေရးခဲ့တာပါ။ ဒီတုန္းက ဒီတိုင္းျပည္မွာ လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖၚေျပာဆိုေရးသားခြင့္ ပိတ္ပင္ထားတဲ့အခ်ိန္ ကဗ်ာဆိုရင္လည္း စကားလံုးတစ္လံုးခ်င္းကအစ စိီစစ္ျဖတ္ေတာက္၊ ေရးတဲ့သူကိုဖမ္းဆီးေထာင္ခ်လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ စာေပကင္ေပတိုင္လို႔ေျပာၾကတဲ့ စာေပစီစစ္ေရးကို အရင္တင္ၿပိီးမွ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀လို႔ရတဲ့ကာလျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဆရာ၀င္းလတ္က သူ႔ကဗ်ာေလး စာဖတ္သူေတြဆီ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာေရာက္ရွိသြားဖို႔ ကဗ်ာပရိယာယ္သံုးရပါေတာ့တယ္။ တိုက္ရိုက္တည့္တိုးမဟုတ္ဘဲ သြယ္၀ိုက္ၿပီးမွေရးပါတယ္။ သူက ပညာသားပါပါ ေရးေတာ့ စာေပစိီစစ္ေရးက အမွန္အတိုင္းမသိေတာ့ လႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဆရာ၀င္းလတ္ရဲ႕ကဗ်ာကို စာဖတ္သူေတြက ဖတ္ခြင့္ရလိုက္ၾကၿပိီး တဆင့္စကားတဆင့္နားနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ဂယက္ထလာပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့မွ စာေပစီစစ္ေရးက ဆိုင္ေတြေပၚတင္ထားတဲ့ ရႈေထာင့္ဂ်ာနယ္ေတြ လိုက္သိမ္းပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ကိုလည္း ပိတ္ပါတယ္။ တာ၀န္ခံအယ္ဒီတာ ၀င္းခက္နဲ႔ ေရးဖြဲ႔တဲ့ကဗ်ာဆရာ ၀င္းလတ္ တို႔ကိုလည္းဖမ္းဆီးၿပီး ေထာင္ ၂ ႏွစ္စီခ်ပါတယ္။ တတိုင္းျပည္လံုး ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ေၾကာက္ရတဲ့ အာဏာရွင္ႀကိီးလည္း ျပည္သူေတြၾကားမွာ ဟားစရာရယ္စရာ ေလွာင္ေျပာင္စရာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါကိုၾကည့္ရင္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕အသြားဟာ ဘယ္ေလာက္ထက္သလဲဆိုတာ ေတြ႕ၾကရမွာပါ။ ဓါးသြားထက္ ကေလာင္သြားကပိုထက္တယ္ဆိုတာ ဒါပါပဲ။ အာဏာရွင္ေတြဟာ ကဗ်ာကို ေၾကာက္ၾကတယ္ဆိုတာလည္း အထင္းသားေပၚခဲ့ပါတယ္။

ဆရာ၀င္းလတ္က သူ႔ကဗ်ာထဲမွာ မ်က္လွည့္ဆရာႀကီးအျဖစ္ တင္စားေရးဖြဲ႔ခဲ့သူဟာ အာဏာရွင္ႀကီးျဖစ္ၿပိီး ဒီကဗ်ာထဲမွာပါတဲ့ ၾကက္တူေရြး၊ ေျမြေပြး၊ ေမ်ာက္ ဆိုတာေတြက အာဏာရွင္ႀကီးရဲ႕ တပည့္သားေျမး အေျခြအရံေတြကို ရည္ညႊန္းထားတာပါပဲ။ ဆရာ၀င္းလတ္က ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ကအစ စာေပစီစစ္ေရးကို နားလွည့္ပါးရိုက္ၿပီး ပညာသားပါပါ ေခါင္းစဥ္တပ္ခဲ့ပါတယ္။ ကဲ ဒါဆိုရင္ ဆရာ၀င္းလတ္ ရဲ႕ကဗ်ာကို ဖတ္ၾကည့္ၾကရေအာင္။

“မ်က္လွည့္ဆရာႀကီးရဲ႕မယား”

(၁)

ရကာစေတာ့

အိမ္ကပူရ၊ သူမ်က္လွည့္ျပသြားတိုင္း

စိတ္က လံုး၀မခ်ဘူး။

 

(၂)

လိမ္လည္ျပသ၊ လြဲခၽြတ္က

ျပရင္း အရွက္ကြဲခဲ့ေလမလား။

ၾကက္တူေရြး

ေျမြေပြးနဲ႔ ေမ်ာက္၊ စိတ္ရူးေပါက္ၿပီး

ေဖါက္လာေလက

 ေျမြကပဲ ကိုက္လိုက္ေလမလား

ေမ်ာက္ကပဲ ဂ်စ္ေလမလား။

လက္ေထာက္ေကာင္ေလး

ႏွစ္ေယာက္ေမြးထား၊ ေကာင္ေလးေတြက

ခတ္အအ ရယ္

 ဘာမွမေျပာတတ္၊မျပတတ္ေသး ၊
(က်မစိတ္ေလးရဲ႕)
ေျပးေပါက္မွားခဲ့ၾကေလမလား။
 

(၃)

၉-ႏွစ္၁၀-ႏွစ္

ႏွစ္ေတြၾကာလာ၊ စိုးရိ္မ္တာေတြ

ဘာမွမရွိေတာ့

က်မေယာက်ၤား

အေတာ္သားေတာ့၊ ျပသြားတိုင္းမွာ

ပြဲတိုင္းပါပဲ

ေသခ်ာပိရိတဲ့ မ်က္လွည့္ဆရာႀကီးပါ။

(၄)

ၾကက္တူေရြး

သင္ေပးတာပဲ၊ တဂဲဂဲနဲ႔

တကတဲ သေဘာေကာင္းတဲ့ေကာင္ေလး။

ေျမြေပြးေျမြေပြးနဲ႔

ဟိတ္ေျပးေလသမွ်၊ ေမာင္နဲ႔က်ေတာ့

ေမာင္အဆိပ္ထုတ္ထားေတာ့

အလကားႀကိဳးေခြပမာပါ။

ေမ်ာက္ဆိုတာေဆာ့တတ္တယ္

ေဆာ့ေလသမွ်၊ ေမာင္ႀကိဳးကိုင္လွေတာ့

အကေကာင္းတယ္ ျဖစ္လာတယ္။

ေခတ္မီနည္းမ်ားနဲ႔

ျပသားျပကြက္၊ အသစ္စက္စက္ေတြ

မ်က္လွည့္ဘက္မွာေတာ့ ေမာင္ကထိပ္။

(၅)

လက္ေထာက္ေကာင္ေလး

အ,အေလးေတြ

ေမြးထားတာက၊ ဟန္ေတာင္က်ေသး

ဘာမွ အာခံရဲမွာမဟုတ္

ဘယ္ေတာ့မွ ဘ၀င္ေထာင္တတ္မွာမဟုတ္။

(၆)

ေမာင္ မ်က္လွည့္ျပ ထြက္သြားက

က်မစိတ္မွာ၊ မပူပါ

ယံုလာၿပီ ယံုပါၿပီ။

မ်က္လွည့္ကအျပန္မွ

အပန္းေျဖရန္စံုတြဲ

က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲေလ

ရုပ္ရွင္လည္းသြားလိုက္ဦးမယ္။

အိမ္လည္လည္း ထြက္လိုက္ဦးမယ္။

အိမ္မွာ ၾကာၾကာေနရတာ

ပ်င္းစရာေကာင္းတယ္ရွင့္။    

၀င္းလတ္

ရႈေဒါင့္ဂ်ာနယ္၊ အမွတ္ ၆၅

၁၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၁၉၇၁

ကဲ ဒီကေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ ေခတၱနားလိုက္ၾကရေအာင္

ေနာက္ေန႔မွာ ကဗ်ာအေၾကာင္းဆက္ေဆြးေႏြးၾကတာေပ့ါ။

  1. လူငယ္နဲ႔ ကဗ်ာ ( ၁ )

  2. လူငယ္နဲ႔ ကဗ်ာ ( ၂ )

  3. လူငယ္နဲ႔ ကဗ်ာ ( ၃ )