Ooredoo Enjoy the Internet

Shop.com.mm

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စကားသံအတြက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစခဲ့သူ ေဖြးယုမြန္

.

သိတတ္္ၿပီဆုိတဲ့ အခ်ိန္မွာတုန္းက အေဖဆူတာကုိ မႀကံဳဖူးဘူး။ ေသခ်ာမသိေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ ကုိယ္သိတတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကုိယ့္အေဖကုိ ေထာင္ထဲမွာ သြားေတြ႔ေနရတာေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ အရမ္း ႐ုနး္ကန္ရတယ္ေပါ့။ မိသားစု အသိုင္းအဝိုင္းမွာလည္း ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအဝုိင္းမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေထာင္က်သမီးေပါ့။ ဘာေၾကာင့္ ေထာင္က်တယ္ဆုိတာ လူေတြက မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကုိုယ္ေတြကေတာ့ အၿမဲတမ္း ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဂုဏ္ယူေလ့ရွိပါတယ္။

အေသအခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ၇ တန္း ၈ တန္းေလာက္ေရာက္ေတာ့ အေဖ လြတ္လာမယ္လို႔ ထင္တာေပါ့ေနာ္။ မိသားစုမွာက ေႏြးေထြးမႈဆုိတာ ျပန္ရဖုိ႔က အရမ္းခက္သြားတယ္။ အေဖကလည္း သူ႔ဘဝကုိ ေထာင္ထဲမွာ အၾကာႀကီး ျဖတ္သန္းရခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ သားသမီးက ဘယ္လိုႀကီးလာလဲဆုိတာ မျမင္ရဘူး။ အဲေတာ့ သားသမီးေတြရဲ႕ စိတ္ထားက ဘယ္လုိလဲဆုိတာ ေသခ်ာမသိဘူး။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာက်ေတာ့လည္း သားသမီးေတြကလည္း အေဖ ဘယ္လိုလိုခ်င္လဲဆုိတာ သိဖို႔ခက္တယ္ေပါ့ေနာ္။ အေဒၚေတြနဲ႔ ပုိရင္းႏွီးေတာ့ ၾကားထဲမွာ မိသားစု ပဋိပကၡေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း အိမ္မွာက အတူတူပဲ ျဖတ္သန္းၾကပါတယ္။

ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တကၠသိုလ္တက္တဲ့ ေလးႏွစ္ေလာက္က ဘဝမွာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ခါးတယ္ေပါ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ စိတ္အရမ္းပင္ပန္းတယ္။ သူမ်ားအိမ္မွာ ေနရတဲ့အခါဆုိေတာ့၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အရမ္းကုိ ခံစားရတယ္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က လူငယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘဝႀကီးက လမ္းေပ်ာက္ေနသလိုပဲ။   ေထာင္က်ေနတဲ့အတိုင္းပဲ ကုိယ့္မွာ ေရွ႕ကို ဘာသြားလုပ္မွာလဲ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ဘာမွကုိ မျမင္ဘူး။ လမ္းျပမယ့္သူလည္းမရွိဘူး။ အဲလုိမ်ိဳး တစ္ခါက စာေမးပြဲသြားေျဖခါနီး ေနတဲ့အိမ္မွာ ကေတာက္ကဆျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ေတာ့ အရမ္းကို လူက မခံႏုိင္ဘူး။ မခံႏုိင္ေတာ့ မ်က္ရည္က်ၿပီးေတာ့ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ကားစီးရင္းနဲ႔ က်လာတာ။ ေတာ္႐ံုတန္႐ံုက မ်က္ရည္က်ဖုိ႔ဆုိတာက ခဲယဥ္းတယ္။ အဲတုန္းက စပယ္ယာက တစ္႐ွဴးလာေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္က ေကာင္းတာတစ္ခုက ဘာလဲဆုိေတာ့ ျပန္လာခ်င္လားေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားတာက ကုိယ္ေလွ်ာက္ထားၿပီးသားလမ္းကုိ ျပန္မလာဘူးလို႔ ဒီမွာဆက္ေနမယ္ ေက်ာင္းၿပီးေအာင္ ေနလုိက္ဦးမယ္ေပါ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ၿပီးေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစားလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘဝမွာ အေကာင္းဆံုးအရာေတြကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ ရွိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက အၿမဲတမ္း ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြ ေပးတယ္။

ငယ္ငယ္ကတည္းက ႏုိင္ငံေရးဆုိတာကို မုန္းတယ္ေပါ့ေနာ္။ ကုိယ္ ႀကီးလာရင္ေတာ့ ကုိယ္တည္ေဆာက္မယ့္ မိသားစုမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ထပ္ၿပီးေတာ့ အနာတရေတာ့ မႀကံဳခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ အလုပ္ရွာတယ္။ သတင္းေထာက္လုပ္ျဖစ္တယ္။ ခနပဲလုပ္ပါတယ္။ ဘာသာျပန္လုပ္တယ္။ အဂၤလိပ္စာကလည္း အရမ္း ကၽြမ္းက်င္ႀကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ၾကည့္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ႏုိင္ငံျခားသတင္းေတြကုိ ထိေတြ႔ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာလည္း မေက်နပ္ဘူး။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ဘဝက ဒါမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ကုိယ္ တစ္ခုခု ျဖစ္ခ်င္ေနတယ္ေပ့ါေနာ္။ အဲေတာ့ ထိုင္းနဲ႔ ကေမာၻဒီးယားနဲ႔ ပဋိပကၡေနတဲ့ တကယ့္ကုိ ျဖစ္ေနတဲ့ေနရာမွာ သြားၿပီးေတာ့ ေလ့လာျဖစ္တယ္။ အဲမွာ ေျပာလုိ႔ရတာက အဲဒီ သင္တန္းက ကုိယ့္ဘဝအတြက္ အလွည့္အေျပာင္း ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္ေပါ့ေနာ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြက ဘာေတြလဲေပါ့ေနာ္။ ဒါမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီး ေလ့လာရတယ္။

ေနာက္ လူငယ္ေတြကုိယ္တုိင္က သူတို႔ရဲ႕ အခြင့္အေရးအတြက္ ဘယ္လိုေတြ ေတာင္းဆုိမလဲဆုိတာေတြကို ေလ့လာခြင့္ရတယ္။ အဲကေန ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္လာၿပီးေတာ့မွ လူငယ္ေတြကုိ စု႐ံုးျဖစ္တယ္။ လူငယ္ဖိုရမ္းကုိ ေထာင္ၿပီးေတာ့ အခြင့္အေရးကို ဘယ္လုိေျပာရမယ္ လူငယ္ေတြကုိယ္စား ဘယ္လုိဦးေဆာင္ရမလဲဆုိတာကို တတ္လည္းမတတ္ဘူး သိလည္းမသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ စၿပီးေတာ့ လုပ္ျဖစ္တယ္ေပါ့ေနာ္။ သိတဲ့လူတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ေပါ့ လူႀကီးေတြတစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ကူညီေပးပါတယ္။ အဲဒီကေနမွတစ္ဆင့္ ျမန္မာလူငယ္ဖုိရမ္ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔ကုိ တျခားလူငယ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့မွ ဆက္လုပ္ျဖစ္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္ေပါ့ေနာ္။

အဓိကအေၾကာင္းအရင္းက လူငယ္ေတြက အမ်ားစုျဖစ္တယ္ ဒါေပမယ့္ အၿမဲတမ္း ေနာက္က်ခံေနရတယ္။ အၿမဲတမ္း သူတုိ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံေနရတယ္။ သူတုိ႔က သူတို႔ရဲ႕အားေတြကုိေတာ့   ႏုိင္ငံေတြက ယူသံုးေလ့ရွိၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔အတြက္ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ဟာေတြဆုိရင္ အၿမဲတမ္း ေမ့ေနၾကတယ္။ အဲဒီဟာကုိ ေျပာရမယ္။ ေနာက္ လူငယ္တုိင္းကလည္း သိေနရမယ္ အဲဒီမွာ ခံယူတာက လူငယ္သည္ ဆုိက္ကားသမားပဲျဖစ္ေနဦး ျပည့္တန္ဆာပဲ ျဖစ္ေနဦး ူသူ႔မွာ သူ႔အခြင့္အေရးရွိတယ္။ သူ႔မွာ သူ႔အခြင့္အေရးကုိ ကုိယ္တုိင္ ေတာင္းဆုိႏုိင္ရမယ္ဆုိတဲ့ ဟာမ်ိဳးကုိ ျမင္မိတယ္ေပါ့ေနာ္။ ျမင္မိေတာ့ လူငယ္ေတြအားလံုးနဲ႔ စု႐ံုးၿပီးေတာ့ လႈပ္ရွားျဖစ္တယ္။ ၂၀၁၅ ေလာက္ထိေတာ့ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာလည္း လူငယ္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥေတြ လုပ္ျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တစ္ေက်ာ့ျပန္စစ္ေတြက အမ်ားႀကီး ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ လူငယ္ေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကလည္း အားေကာင္းလာတဲ့အခါမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥေတြ စစ္ပြဲရပ္ဖို႔ ကိစၥေတြကုိ အဓိက လူငယ္အားနဲ႔ ေျပာျဖစ္လာတယ့္ေပါေနာ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါက အမတစ္ေယာက္တည္း လုပ္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူငယ္ေတြအားလံုးက တြဲၿပီးေတာ့ လုပ္တယ္ေပါ့ေနာ္။ ကုိယ္လည္း အင္တုိက္အားတုိက္ လုပ္ျဖစ္တယ္။

ၿမိဳ႕ေပၚမွာေနတယ္ဆုိတာေတာင္မွ ဒီမတရားမႈေတြကုိ ကိုယ္ေတြက ျမင္ေနရတယ္ ႀကံဳေတြ႔ေနရတယ္။ ခံေနရတယ္။ ကုိယ္ကုိတိုင္ေတာင္ စားရေသာက္ရဖုိ႔ အရမ္းခက္ခဲေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မိသားစုေတြက အိမ္ေတြကုိ စြန္႔ခြာၿပီးေတာ့ ေျပးရတယ္။ စစ္ရဲ႔ဒဏ္ကုိ ခံစားေနရတယ္ဆုိတာက  စစ္ျဖစ္ပြားမႈေတြကုိ လံုးဝ မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းမွာ တန္းတူညီမွ်မႈအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥေတြကို အမ်ားႀကီး လုပ္ေဆာင္ျဖစ္ပါတယ္။

စစ္ပြဲကို ဖန္တီးေနတာက ေယာက္်ားေတြ ဒါေပမယ့္ ဘယ္အမ်ိဳးသမီးကမွ စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ လက္နက္ဆြဲကိုင္ၿပီးေတာ့ တုိက္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ စစ္ပြဲကေနမွ ေပးတဲ့ ျပႆနာေတြ အမ်ိဳးသားေတြ ႀကံဳေနရတာထက္ကုိ အမ်ိဳးသမီးေတြက ပုိမ်ားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စစ္ပြဲနဲ႔ အမ်ိဳးသမိးေတြက တုိက္႐ုိက္ကုိ ဆက္စပ္ေနတယ္လို႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ ေနာက္ အမ်ိဳးသမီးေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္မွာ ပါဝင္လာျခင္းအားျဖင့္ တိုက္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြလည္း နည္းနည္းေတာ့ ျပန္သံုးသပ္ႏုိင္မလားလို႔လည္း ျမင္မိတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အမ်ိဳးသမီးထုရဲ႕ အသံသည္ စစ္ပြဲမွာ ႀကံဳရတဲ့အခါမွာ အမ်ိဳးသားပဲ ႀကံဳရတာမဟုတ္ဘူး အမ်ိဳးသားေရာ အမ်ိဳးသမီးေရာ ႀကံဳရတာ။ အဲေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြႀကံဳရတဲ့ ဒုကၡတရားကုိ ပုိၿပီးေတာ့မွ သူတုိ႔ စာနာႏုိင္လိမ္မယ္လို႔ ျမင္ရတယ္။ အဲေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္မွာ ထုိင္ရတဲ့အခါမွာ အမ်ိဳးသားႀကီးပဲ ထိုင္ေနလို႔ ဒီျပႆနာက ေျဖရွင္းတာမဟုတ္ဘူး။

 လူငယ္ေတြဆုိရင္လည္း အခုဆိုရင္ အမ်ားႀကီး ဆက္ၿပီးေတာ့ တက္ၾကြလႈပ္ရွားေနတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဲဒါေတြကို ျမင္ရတာ အားရမိတယ္။ အားရမိတာက ဆုိလိုခ်င္တာက ကုိယ္လုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္လို႔ ဆုိလိုခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။ ေျပာခ်င္တာက ဒီလူငယ္လႈပ္ရွားမႈႀကီးက ေရွ႕ဆက္သြားေနဦးေတာ့ ကုိယ္လုပ္ႏုိင္တဲ့အပုိင္းတုန္းကလည္း တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းအေနနဲ႔ လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒါကို ဆက္ၿပီးေတာ့မွ လူငယ္ေတြက သူတို႔နည္းသူတို႔ဟန္နဲ႔ ဆက္ေမာင္းေနမွာပါ။ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ဒီလႈပ္ရွားမႈႀကီးက ဆက္သြားေနတာကုိ ျမင္ရတဲ့အတြက္လည္း လူငယ္ေတြကုိ ခ်ီးလည္းခ်ီးက်ဴးတယ္။ အားလည္းေပးတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥေပါ့ေနာ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥဆိုရင္လည္း အခုခ်ိန္ထိ စစ္ပြဲေတြ မရပ္ေသးဘူးေပါ့ေနာ္။ အဲဒီအတြက္လည္းစိတ္ပ်က္တယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္မွ ကုိယ္ေတြ အခ်ိန္ေတြေပးခဲ့တာ ဘာမွ မေရြ႕ပါလားဆုိၿပီးေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ဓာတ္က်တယ္။ တစ္ဖက္မွာ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဥပမာဆိုၾကပါစုိ႔ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႔လုိမ်ိဳး အမ်ားႀကီးျဖစ္လာတယ္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း အခုဆိုရင္ အစုိးရအဆင့္မွာပါ ဒီဟာကုိ ဆင္ႏႊဲလာတဲ့အခါမ်ိဳးေတြ အရင္တုန္းကေတာ့ ဖမ္းတယ္ အဲလုိမ်ိဳး ဆင္ႏႊဲလို႔ အခုေနာက္ပိုင္း သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္က ဆင္ႏႊဲလာတဲ့အခါမ်ိဳးကုိ ျမင္ရတဲ့အခါက်ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကားသံအတြက္ေတာ့ အေထာက္အကူ ျပဳခဲ့တာပဲ ကုိယ္က အေထာက္အကူ ျပဳခဲ့တာပဲဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳးအတြက္   ေက်နပ္အားရမိတာမ်ိဳးေတာ့ ရွိပါတယ္။